Και οι Τουρίστες ψηφίζουν…

  • 0
  • 140 views

Δεν αρκεί να έχουμε ένα πραγματικά εξαιρετικό προορισμό και εξαιρετικές υπηρεσίες αλλά πρέπει να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους με όμορφο τρόπο να γράψουν κάτι καλό για εμάς

Γράφει ο Ευάγγελος Κυριακού

Κάθε 4 χρόνια στην χώρα μας οι πολίτες ψηφίζουν τους εκπροσώπους τους στην τοπική αυτοδιοίκηση σύμφωνα με τις αρχές της δυτικού τύπου δημοκρατίας. Ο Τουρισμός πλέον σε πολλές περιοχές της χώρας αποτελεί ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο όλων των υποψηφίων δημάρχων, υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, υποψηφίων περιφερειαρχών και υποψηφίων περιφερειακών συμβούλων. Το ίδιο ακριβώς γίνεται και σε εθνικό επίπεδο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο προορισμός και η διαχείρισή του οφείλει να ακολουθεί το διοικητικό σύστημα της χώρας, προκειμένου οι αποφάσεις που λαμβάνονται να μπαίνουν σε εφαρμογή και να βρίσκουν την χρυσή τομή στις ανάγκες των πολιτών και τις ανάγκες των επισκεπτών. Εδώ βρίσκεται και η ανάγκη τμηματοποίησης των οργανισμών διαχείρισης και προώθησης προορισμών σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.

Η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη δεν αφορά μόνο δράσεις για την οικονομική μεγέθυνση, αλλά και μια σειρά ενεργειών που στοχεύουν στην περιβαλλοντική, πολιτιστική και κοινωνική αναβάθμιση. Κάθε προορισμός που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να σέβεται την ποιότητα ζωής των πολιτών του όπως επίσης και την ποιότητα εμπειρίας των επισκεπτών του. Η διαδικασία αυτή είναι διαρκής χρειάζεται συγκροτημένο σχέδιο, πολλούς φορείς στο τραπέζι της συζήτησης, δημόσιους και ιδιωτικούς προκειμένου η κατεύθυνση που έχει επιλεγεί να υλοποιείται με σαφείς δράσεις και σε τακτά χρονικά διαστήματα να υφίσταται ανατροφοδότηση.

Αυτοί που δεν εκπροσωπούνται πολλές φορές σε όλες αυτές τις συζητήσεις είναι οι Τουρίστες. Άραγε τι θα έλεγαν αν είχαν ένα συλλογικό όργανο να μιλήσουν; Είναι δυνατόν κάτι τέτοιο; Μπορούν να ψηφίσουν οι τουρίστες; Κι αν ναι γιατί και πως ψηφίζουν;

Οι τουρίστες πλέον με βάση διεθνείς έρευνες έχουν την τάση να αισθάνονται προσωρινοί κάτοικοι. Αν λάβουμε υπόψη τα στοιχεία του παγκόσμιου οργανισμού τουρισμού ότι τα 2/3 των παγκόσμιων τουριστών κινούνται μόνοι τους αντιλαμβανόμαστε, όλοι την επόμενη ημέρα για τις πόλεις και τις περιοχές που δέχονται επισκέπτες. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος ανάπτυξης της βραχυχρόνιας μίσθωσης και όχι μόνο. Οι ανάγκες και οι αριθμοί των επισκεπτών μεταβάλλονται.

Είναι σαφές ότι σε εθνικό επίπεδο θα πρέπει να προβάλλονται οι προορισμοί με τους λιγότερους αριθμητικά επισκέπτες για την επίτευξη διασποράς τους, διότι υπάρχει ο κίνδυνος του υπερτουρισμού στους γνωστούς προορισμούς με τις γνωστές επιπτώσεις. Αφενός της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και των υποδομών που επιβαρύνουν στο τέλος τους πολίτες και την ποιότητα ζωής τους, στο όνομα της οικονομικής μόνο μεγέθυνσης αφετέρου της επερχόμενης τουρισμοφοβίας. Επιπλέον τα προβλήματα που δημιουργούνται, εύκολα μπορούν να αμαυρώσουν την εικόνα των προορισμών. Θυμόμαστε ίσως όλοι τι έγινε όταν αγωγός λυμάτων έσκασε σε γνωστό νησί, όπως και το τι έγινε όταν αγωγός νερού σταμάτησε να λειτουργεί και μια μεγάλη πόλη έμεινε χωρίς νερό για 5 μέρες…

Οι τουρίστες ψηφίζουν. Και όχι απλώς ψηφίζουν αλλά ψηφίζουν και σχολιάζουν κάθε μέρα, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή και μάλιστα πολλές φορές λόγω του αργού ψηφιακού μετασχηματισμού στην χώρα και του υψηλού ψηφιακού αναλφαβητισμού αυτό γίνεται αντιληπτό παρά όταν είναι πάρα πολύ αργά.

Οι τουρίστες ως προσωρινοί κάτοικοι, ζουν, κινούνται, καταναλώνουν και αυτοί ως προσωρινοί κάτοικοι χρειάζονται υπηρεσίες και μάλιστα γρήγορα. Το λιγότερο που οφείλει ένας προορισμός είναι να τους λαμβάνει υπόψη και να τους πληροφορεί γρήγορα και κατάλληλα. Οι δομές των φυσικών κέντρων τουριστικής πληροφόρησης είναι το λιγότερο που οφείλουν οι προορισμοί στους επισκέπτες ενώ η εκπαίδευση των πολιτών στην διαχείριση αυτού του νέου προφίλ επισκεπτών ως προσωρινών κατοίκων χρειάζεται αν μη τι άλλο συνειδητοποίηση. Είμαστε έτοιμοι ως οικοδεσπότες; Ξέρουμε να φιλοξενούμε;

Κάποια στιγμή βρέθηκα με την οικογένειά μου στην όμορφη Αδριανούπολη, στο σημερινό Edirne. Εκεί προτίμησα να πάω σε ένα ξενοδοχειακό κατάλυμα με βαθμολογία 9,9 και πάνω από χίλια σχόλια. Όταν βρέθηκα εκεί το κτίριο δεν ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό ωστόσο ο υπερήλικας ιδιοκτήτης μου έκανε ένα εξαιρετικό καλωσόρισμα με ιδιαίτερες πληροφορίες για πολλά μέρη της πόλης που αν και είχα επισκεφθεί ξανά δεν γνώριζα. Ωστόσο δεν ήταν αρκετά για το 9,9. Μπαίνοντας στο δωμάτιο τον ρώτησα που είναι το WC. Είναι μου λέει έξω από το δωμάτιο στο διάδρομο και είναι κοινόχρηστο. Σοκάρομαι και συνεχίζοντας μου λέει μην ανησυχείς θα είστε μόνο εσείς και κανείς άλλος. Άρχισα πραγματικά να απορώ για το 9,9. Τις επόμενες ημέρες ο άνθρωπος μας έφτιαχνε ένα εξαιρετικό πρωινό και πάντα ήταν γλυκομίλητος και έτοιμος να απαντήσει και στην πιο δύσκολη ερώτηση ενώ τα πάντα έλαμπαν από μια συνεχή καθαριότητα. Το 9,9 ωστόσο ήταν μακριά. Την τελευταία ημέρα κατέβηκα πιο νωρίς στο πρωινό και του ζήτησα μια συνταγή τοπική πρωινού να μου κάνει η οποία πραγματικά με εντυπωσίασε για την απλότητα και την γεύση της. Λίγο πριν τακτοποιήσω τα οικονομικά με ρώτησε, «Περάσατε ωραία; Σας έλειψε τίποτε; Ηταν ενδιαφέροντα αυτά που σας είπα και σας έστειλα να δείτε;» Ναι του απαντώ ήταν όλα τέλεια. «Σε παρακαλώ» μου λέει ο παππούς «αν σου άρεσαν όλα γράψε κάτι καλό για εμάς, έχω καταλάβει ότι αυτό φέρνει και άλλους ανθρώπους στην πόλη μου που τόσο αγαπώ». Αυτό ήταν. «Νάτο λέω το 9,9».

Δεν αρκεί λοιπόν να έχουμε ένα πραγματικά εξαιρετικό προορισμό και εξαιρετικές υπηρεσίες αλλά πρέπει να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους με όμορφο τρόπο να γράψουν κάτι καλό για εμάς. Στην ουσία λοιπόν οι επισκέπτες ψηφίζουν και όλοι εμείς διαβάζουμε ότι έχουμε γράψει και επηρεαζόμαστε ενώ ταυτόχρονα γινόμαστε ολοένα και πιο έξυπνοι καταλαβαίνοντας ποιος είναι ο κακεντρεχής και δύστροπος αλλά και ποιος είναι υποκριτικά καλός.

Αν θέλουμε ο προορισμός στο οποίο δρούμε να έχει προσανατολισμό στην βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη πρέπει να υπολογίζουμε τόσο την γνώμη των πολιτών αλλά και την πολύτιμη γνώμη των επισκεπτών για να τους χρησιμοποιούμε αμφότερους ως πρεσβευτές και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην διαμόρφωση προστιθέμενης αξίας των επί μέρους προορισμών της χώρας  και συνολικά του Ελληνικού Τουρισμού.